สวัสดีค่ะทุกคน
 
เอ็นทรี่นี้อยากจะขอบคุณทุกๆ คนที่อยู่ด้วยกันมาตลอดเกือบ 10 ปีที่เริ่มเขียนบล็อคมา ไม่ได้จะหายไปไหน หรือจะเลิกเขียนนะ อย่าเพิ่งตกใจ 5555 แค่ปีนี้  2015 เป็นปีที่กำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตอีกแล้ว
 
เลยอยากจะมาขอบคุณทุกๆคน ที่เข้ามาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตตาวตลอดทุกๆ ช่วงเวลาสำคัญ
 
 
ตั้งแต่สมัยคอสเพลย์
 
 
จนถึงเรียนจบ อักษรศาสตร์ จุฬา....
 
 
images by free.in.th
 
ยุคสมัยที่สับสนในชีวิตมากว่าจะทำไงต่อกับชีวิตดี จะเรียนต่อก็ไม่อยาก เพราะรู้สึกเปลืองเงิน เราไม่รู้จะเรียนด้านไหน เรียนแล้วเอามาทำอะไร จึงบอกพ่อแม่ตัดสินใจเด็ดขาดว่า "จะไม่เรียนต่อตอนนี้" และเริ่มหางานทำ เพื่อเรียนรู้ตัวเอง  และแล้วก้ได้มาลองสมัครแอร์....อีกจุดเปลี่ยนที่สำคัญกับชีวิตมากๆ
 
 
 
 
 
ไปสมัคร Qatar Airways ที่สิงคโปร์ ช่วงนั้นตระเวณหลายสายมากๆ เป็นสาวหลายปีก ไม่ว่าจะ qatar, Emirates และ Air Asia X แต่สุดท้ายก็ตกลงปลงใจกับ Qatar (เพราะเค้าเรียกเร็วสุด5555)
 
 
images by free.in.th
 
ตอนนั้นจำได้ว่าทั้งเหนื่อยทั้งสนุกทั้งท้อ ปนเปกันไป กว่าจะผ่านไปได้แต่ละสาย แต่ละรอบ ลุ้นกันแทบตาย แต่ไม่เคยถอยสักนิด จำได้แค่ว่า ไม่ว่าสายไหนเปิด ชั้นไปหมด มันต้องได้สักสายสิ อย่างโอมานก็ไป รอตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนถึง 9 ทุ่มเพียงเพื่อชั่งน้ำหนักแล้วก็ไม่ผ่าน แต่ก็ไม่เสียใจ ตะลุยมันต่อไป เก็บเกี่ยวประสบการณ์จนพอจับแนวได้ว่ากรรมการชอบคนแบบไหน และก็ผ่านลุล่วงได้ในที่สุด 
 
 
 
 
วันแรกที่ Doha, Qatar
 
 
 
images by free.in.th
 
เป็นครั้งแรกที่เจอเพื่อนต่างชาติมากขนาดนี้ ตื่นตาตื่นใจกับเมืองทะเลทราย ครั้งแรกที่ได้ลองชิชา(และติดใจมาก5555) อาหารอาหรับ คนอาหรับ อูฐที่เดินเพ่นพล่านไปมากลางเมือง ตำรวจที่ขี่ม้า และแน่นอนการได้ทำความรู้จักกับบริษัทที่เราจะต้องทำงานด้วยไปอีกนานหลายปี....
 
 
 
การเทรนที่แสนจะเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า...กว่าจะผ่านช่วง 2 เดือนกว่ามาได้นี่เลือดตาแทบกระเด็น โดนด่าแล้วด่าอีก อ่านหนังสือจนแทบจะเป็นลม อยากกลับบ้านนิดๆ เพราะโดนไซโคมาเยอะ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้
 
 
 
 
 
ถือเป็นโอกาสที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปอย่างสิ้นเชิง
 
 
ถ้าไม่ได้มาเป็นแอร์กับ Qatar เราคงไม่ได้เที่ยวรอบโลกขนาดนี้ ไม่ได้มาเขียนบล็อคจนมีคนติดตามมากมาย  ไม่ได้เปิดหูเปิดตา ไม่มีวิสัยทัศน์และความคิดที่ไกลเกินกว่าคนวัยเดียวกัน และที่สำคัญ....ไม่มีเรา ที่เป็นเราในวันนี้ วันที่เราภูมิใจในตัวเองเสมอว่า "เรามาไกลแล้วนะ" แต่ก็ยังคิดว่า "เราไปไกลกว่านี้ได้อีก"
 
 
images by free.in.th
 
 
 
 
 
 
ตอนแรกว่าการหางานทำนั้นยากแล้ว....แต่การตัดสินใจปรับเปลี่ยนงานที่ดีนั้นยากกว่า
 
กว่าจะตัดสินใจที่จะลาออกจากการเป็นแอร์ Qatar เรียกว่ายากมากกกก และเด็ดเดี่ยวมาก เพราะงานนี้ยอมรับเลยว่าดีจริง ไม่ว่าจะเรื่องของเงินเดือนและ Lifestyle 
 
แต่สุดท้ายเราก็คิดว่า "เราไม่อยากอยู่ตะวันออกกลาง" ไปตลอดชีวิต 
 
จึงพยายามหา second choice ที่จะสามารถกลับมาทำอยู่ที่ไทยได้ ช่วงแรกพยายามสมัครสายการบินในไทย ส่วนใหญ่แน่นอนก็คือ Bangkok Airways เพราะสายอื่นๆ อายุเราเกินแล้ว แต่ไม่ว่าจะสมัครกี่ครั้ง ก็มักมีเหตุให้เราไม่สามารถบินกลับไป Prescreen ได้ (จนบางกอกเค้า blacklist เราไปหลายรอบเพราะสมัครแต่ไม่ยอมไป - -")
 
 
 
 
คิดว่ามันคงเป็นชะตาชักพาในเราไม่ต้องกลับไปเป็นแอร์อีกครั้ง...
 
สุดท้ายจึงตัดสินใจลองเริ่มทำสิ่งที่แตกต่าง นั่นคือ "เปิดสอนแอร์" มันซะเลย!!
 
 
 
 
แต่ยอมรับว่าช่วงแรกๆ เครียดมากกก เพราะไม่คิดเลยว่าตัวเองจะทำได้ อายุก็ไม่เยอะ แถมยังไม่ได้เก่งกล้ามาจากไหน แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ ช่วงนั้นหาข้อมูบเพื่อเปิดหลักสูตรหนักมากๆ จากที่คิดว่า "ไม่ได้" แต่กลับกลายเป็น "ได้" ซะงั้น
 
นี่คืออีกหนึ่งก้าวที่ยิ่งใหญ่....ใหญ่กว่าตอนตัดสินใจมาสมัครแอร์อีก เพราะแอร์เนี่ยก็ยังเป็นลูกจ้าง ทำงานก็กินเงินเดือนไปมีความสุข แต่ตอนนี้มาเป็รเจ้านายตัวเองแล้ว ทุกก้าวมีความเสี่ยง...
 
 
 
images by free.in.th
 
แต่ได้เห็นรอยยิ้มของลูกศิษย์ ก็ได้รู้ว่า "ไม่เคยเสียใจเลยที่เลือกก้าวมาจุดนี้" 
 
 
 
 
 
เมื่อก่อนคิดแค่ว่าเราไปบิน มาเล่าเรื่อง ก็มีความสุขแล้ว สุขแบบอยู่กับตัวเอง แต่ตอนนี้ได้นำความรู้มาสอน มาเผยแพร่ ทุกคนได้นำสิ่งที่เราสอนไปต่อยอด และประสบความสำเร็จดังที่ตั้งใจไว้ ทุกคำขอบคุณ ทุกคำยินดี ทุกๆครั้งที่ได้สวมกอด มันคือความสุขที่เปี่ยมล้นหาสิ่งใดมาแทนไม่ได้.... ไม่เคยรู้ว่าเราจะทำให้คนอื่นมีความสุขแบบนี้ นั่นคือความสุขที่เหนือกว่าการไปกินไปเที่ยวไปวันๆ
 
 
 
 
นอกจากนี้ยังได้ลองทำหลายๆ ที่เราไม่เคยคิดว่าตัวเรานั้นจะมี "ศักยภาพ" พอจะทำได้ เช่น มีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเอง มีบริษัทเป็นของตัวเอง ได้ลองสัมผัสคำว่า CEO (เล็กๆ) ด้วยตัวเอง.... เฮ้ย เราทำได้อะ 
 
 
images by free.in.th
 
 
 
 
 
 
 
ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ตาวมาจุดนี้ได้ เพราะแรงผลักดันของทุกๆคน หลายคนอาจจะบอกว่า เกี่ยวด้วยเหรอ?? ถ้าตาวไม่ลงมือทำมันจะทำได้มั้ย อยากบอกว่าเกี่ยวสุดๆเลยค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังใจของทุกคนที่ทั้งผ่านตัวหนังสือและคำพูด ตาวคงไม่กล้าที่จะลงมือทำ ตาวคงไม่คิดว่าตัวเองจะเอาความมั่นใจมาจากส่วนไหนของร่างกาย ถ้าไม่ใช่เพราะแรงผลักดัน และคำว่า "ตาวเป็นแรงบันดาลใจ" ให้กับทุกๆคน 
 
คำนี้ทำให้ตาวพยายามดีดตัวเองให้เก่งมากขึ้น พัฒนาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้สมกับที่ทุกคนคาดหวังและชื่นชมไว้ ตาวไม่อยากให้ทุกคนต้องผิดหวังในตัวตาว
 
 
 
ขอบคุณมากจริงๆนะคะ.... อยากมีสักพันมือเพื่อโอบกอดทุกคนเอาไว้จริงๆ 
 
 
 
 
 
 
และสิ่งที่พูดพล่ามมาทั้งหมดในบล็อคนี้ ก็เพื่อประโยคนี้ค่ะ 555
 
อีกการเริ่มต้นใหม่ของชีวิตตาวกำลังมาอีกแล้ว ครั้งนี้ครั้งใหญ่และคงเป็นบททดสอบที่หนักหนาด้วย 555
 
นั่นก็คือ....
 
 
"ตาวกำลังจะแต่งงานค่ะ" 
 
 
images by free.in.th
 
(ให้เวลากรี๊ด 10 วิ อิอิ)
 
ตาวกำลังจะแต่งงานเดือนมีนาคม 2558 ที่จะถึงนี้แล้วค่ะ 
แต่งแบบไทยตอนเช้าวันที่ 7 มีนาคม 2558 ที่ จ.เพชรบูรณ์บ้านเกิด
และฉลองมงคลสมรสที่ กรุงเทพ วันที่ 15 มีนาคม 2558 ที่ Benedict