ปาร์ตี้อำลา...

posted on 11 May 2012 11:55 by nokutesu666 directory Lifestyle
ช่วงนี้ที่โดฮาร้อนมากกกก... ออกไปไหนแทบไม่ได้เลยทีเดียว  
 
ช่วงเดือนนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เหมือนเดือนก่อนๆ แต่ที่มีเรื่องพิเศษที่ไม่อยากให้พิเศษสักเท่าไหร่นั่นก็คือ  เป็นเดือนสุดท้ายของเอมและแพร  เพื่อนกลุ่มที่สนิทที่สุดในโดฮา...
 
เอมตัดสินใจลาออกไปเรียนต่อที่ไทย  ส่วนแพรนั่นแต่งงาน  กลับไปจัดการเรื่องแต่งสักพักมันก็จะกลับมาอยู่ที่โดฮากับสามีนั่นแหล่ะ  ก็ค่อยยังชั่วเพราะมันยังไม่ได้หายไปไหน 
 
ถึงยังไงก็อดใจหายไม่ได้อยู่ดี... สุดท้ายก็เหลือแค่เรากับตั้นสองคน  ที่ยังไม่รู้ใครจะออกก่อนกัน 555 (แต่ตั้นบอกว่า "ตาว ถ้าแกจะออกจริงๆ ต้องให้ notice ชั้นล่วงหน้าด้วยนะ ไม่งั้นร้องไห้ตายแน่ๆ" TTwTT)
 
 
ถึงที่นี่จะมีคนไทยเยอะ เพื่อนใหม่มากมาย แต่มันก็เทียบไม่ได้กับเพื่อนที่เดินทางมากาตาร์ด้วยกัน  ร่วมเทรน ร่วมผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันตั้งแต่เริ่มต้น แต่ยังไงงานเลี้ยงก็ต้องมีเลิกรา อย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่าแต่ละคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเนอะ ^^
 
 
 
 
 
ชีวิตในโดฮาของเราก็เรื่อยเปื่อยๆ ไม่มีอะไรมากมาย
 
มีไปชิชากับตั้นกันบ้าง... 
 
images by free.in.th
 
ตอนนั้นม่รู้เป็นอะไรอยากกินขนมหวานกันทั้งสองคนเลยสั่งเค้กมาที่ร้านเดิม Cafe Tasse... แต่ก็กินไปได้ไม่กี่คำ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้กที่โดฮามันไม่อร่อยเลยยยย กินแล้วนึกถึงประเทศไทย T^T
 
วันต่อมาเอมกับเราหยุดพร้อมกัน เลยชวนเอมมาที่บ้านใหม่เรา มากินข้าวกันสักหน่อยเนอะ
 
images by free.in.th
 
เราเลยโชว์ผีมือทอดปลาทู กินกันกับน้ำพริกกะปิและเอมทอดไข่เจียว กินกันไปก็แอบเศร้ากันไป เดี๋ยวมันจะไม่อยู่แล้ว... กินเสร็จแล้วก็เปิดดูรายการ คนอวดผี กัน หลอนกันเอง ฮ่าๆ เฮ้อ แค่นี้ก็คิดถึงแล้วอ่ะ
 
 
 
นอกจากนั้นก็ไปกินเค้กกับหนุ่มมาร์เซล มาร์เซลมันบ่นอุบว่า เพราะบล็อคเราทำให้มีคนรู้จักมันเยอะขึ้น เวลามันไปบินหรือเวลาไปที่ออฟฟิศ มีคนไทยมาทัก มาร์เซล รึป่าว? ถามดูก็บอกว่ารู้มาจากบล้อคตาว 5555 ขอโทษด้วยนะจ๊ะที่ทำให้คนดังยิ่งดังมากขึ้น ฮ่าๆ
 
images by free.in.th
 
เค้กกับน้ำผลไม้ปั่นหลากสีดับร้อนในโดฮา... ที่เดิม Le Notre ที่เค้กอร่อยพอใช้ได้
 
 
 
 
 
 
ต่อมาในที่สุดก็เป็นวันหยุดที่เราทั้ง 4 คนมีตรงกันซะที ดีใจมากๆๆๆ เลยนัดกันว่าจะมาจัดปาร์ตี้อำลาเพื่อนรักทั้งสอง  จัดกันที่ข้างสระน้ำบ้านพักของแฟนแพร เลยไปซื้อของ ทำอาหาร ทำกับข้าว แอบมีแอลกอฮอลล์เล็กน้อยพอกรุ้มกริ่ม (แต่เรานี่มึนแบบไม่ไหว เพราะไม่ค่อยได้กิน มากินทีก็แทบอ้วก - -") 
 
เสร็จแล้วก็โดดน้ำป๋อมแป๋มกันสนุกสนาน
 
images by free.in.th
 
♥ รักทุกคนเลยยยยยยยย แง๊ 
 
images by free.in.th
 
พอเล่นน้ำเสร็จก็ขึ้นมาอาบน้ำกัน พอดีห้องน้ำในบ้าน Yousif (แฟนแพร) มีห้องเดียวเลยรวมกันอาบ 5555 ทุกคนยังใส่ชุดว่ายร้ำอยู่นะ ในรูปเหมือนจะแก้ผ้าโดยเฉพาะเรา =w=" ไม่เหมือนอาบน้ำเลย เหมือนเล่นน้ำกันอีกรอบมากกว่า ยัดกันไปได้ไงไม่รู้สี่คนอ่างเดียว ฮ่าๆ
 
นั่งหันหลังถูสบู่ให้กัน หัวเราะเอิ้กอ้าก แพรรีบเรียกแฟนให้มาถ่ายรูปให้ 55555+ ตลกมาก
 
สนุกๆกันอยู่ก็เศร้า เมื่อก่อนไม่เห็นมาทำไรกันแบบนี้เพราะต่างคนต่างบินต่างยุ่ง หาเวลารวมตัวกันยาก แต่พอเดือนนี้รู้ว่าแพรกับเอมจะลาออกแล้วถึงได้นัดกันจริงจัง  เอมยังบอกเลยว่ารู้งี้นะทำมานานแล้ว เฮ้อ เศร้าจังเลย :(((
 
จากนั้นก็มานอนตายที่โซฟากันทั้ง 4 คน ดูหนังผีด้วยกันจนสลบกันไป (อีกละ ทำไมอยู่ด้วยกนัทีไรต้องดูหนังผีไม่รู้ 5555)
 
 
images by free.in.th
 
แอบแถมรูปกัปตันสาว หุหุ เท่มั้ยล่ะ ;P ขโมยหมวกของยูซีฟมาใส่ ขอเซนเซอร์ไว้นิดนึง เอิ้กกกก เดี๋ยววันที่ 17 นี้เราจะหยุดพร้อมกันอีก เหมือนรอสเตอร์ริ่งเป็นใจ ให้หยุดพร้อมกันซะขนาดนี้ 
 
 
 
 
 
จากนั้นเราก็ไปบินตามปกติ มีการเปลี่ยนแปลงทางหน้าที่การงานนิดหน่อย เราได้เทรนเป็นคนครัว หรือเรียกกันว่า Galley Train... 
 
การทำงานในครัวของชั้น Business กับ First Class นั้นแตกต่างกับในชั้นประหยัด เพราะว่าคนที่จะมาทำครัวได้นั้นต้องซีเนียร์ขึ้นมานิดนึง เรียกว่าต้องคล่องในเคบินก่อน แล้วจึงจะได้รับเทรนมาทำครัว (แต่ทางบริษัทก็เลือกแบบมั่วๆ นะ พี่ซีเนีบร์บางคนก็ไม่ได้เป็นครัว ซึ่งเค้าก็บอกว่าดี เพราะจะได้ไม่มีปัญหาปวดหลัง)
 
หน้าที่หลักของครัว หรือ Galley นั้นก็คือ การจัดการในครัว จัดอาหาร หรือ เรียกว่า Plating food ให้สวยงามพร้อมเสิร์ฟทีละจาน เหมือนในร้านอาหารห้าดาว อะไรทำนองนั้น... ต้องจัดทุกอย่างตั้งแต่ของคาวยันของหวาน
 
ไฟลท์แรกที่เราจะได้ลองเป็น Galley คือ Budapest ในวันพรุ่งนี้ แอบตื่นเต้น 555 >.
 
ในการเทรนก็จะเรียนประมาณว่า Garnish (ของตกแต่งอาหาร) จะอยู่มุมไหน โปรตีนอยู่ตรงไหน ซอสต้องวางมุมไหน ของคาวจัดยังไง ของหวานจัดยังไง เทรนแค่สองวัน แต่ก็สนุกดี อย่างน้อยก็รู้สึกเป็นการเปลียนแปลงที่ทำให้ไม่เบื่อดีนะ ;))
 
 
 
 
ต่อมาเรามีวันหยุด  เลยตัดสินใจกลับไทย.... แต่กลับแค่วันสองวันนะ แต่ก็กลับเพราะทนไม่ได้ เนื่องจากไม่มีไฟลท์ กทม เลยเดือนนี้ TT^TT
 
สิ่งแรกที่เราอยากทำคือ มาดู The Avengers (ซับไทย) ฮ่าๆๆๆ เรารอมานานมากกก สำหรับเรื่องนี้ พอมาดูแล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ มีความสุขมากก นั่งยิ้มนั่งหัวเราะตลอดเรื่องเลย แอร๊ยยย 
 
images by free.in.th
 
แอบซื้อแก้วคุณ Captain America มาด้วย... ขนใส่กระเป๋ากลับโดฮา 555+
 
จากนั้นก็เสร็จสิ้นภารกิจที่ตั้งใจไว้หลายๆ อย่าง เช่น ทำทรีทเม้นต์หน้าและผม ไปหาเพื่อน เอาของมาให้คนนู้นนี้นั้นที่เค้าฝากไว้ แอบล็อปเล็กน้อย
 
อยากไปหาพ่อที่เพชรบูรณ์เพราะพ่อเพิ่งผ่าหัวเข่า แต่วันและเวลาไม่อำนวย เสียดายมากๆ ไม่รู้เป๋จอมซนจะงอนรึป่าวนะ แต่จัดการแอบโอนเงินค่าทำขวัญให้เป๋น้อยไปแล้ว หายงอนเค้านะ ถ้าแม่มาอ่านฝากไปบอกพ่อด้วย 5555
 
 
จากนั้นก็ไปนวด โอ๊ยยยยยย อันนี้รู้สึก mission complete ในการกลับมาไทยมากกกก ฮ่าๆ นวดซะตั้งเกือบ 3 ชม. ทั้งสครับทั้งนวดน้ำมัน นอนเคลิ้มเป็นตายเลยอ่ะ
 
images by free.in.th
 
แอบแช๊ะตอนเค้าให้อาบน้ำรอ 
 
 
 
 
 
ช่วงนี้คิดถึงเรื่องอนาคตยังไงก็ไม่รู้ ยิ่งเพื่อนมาลาออก แถมเดือนนี้เราไม่มีไฟลท์กลับไทย เลยอารมณ์แบบดาวน์ๆ ขึ้นๆลงๆ แปลกๆ รู้สึกเหมือนอยากหาอะไรทำที่มันมั่นคง  อยากไปใช้ชีวิตที่รู้สึกว่า "อบอุ่น" จริงๆ อยากมีเพื่อนเยอะกว่านี้ อยากได้อยู่กับพ่อแม่มากกว่านี้ อยากได้เล่นกับหลานมากกว่านี้.... อยากมีชีวิตที่เติมเต็มด้านจิตใจมากกว่านี้
 
ตอนนี้เรายอมรับว่าชีวิตด้านวัตถุเราค่อนข้างอยู่ดีกินดี ไม่เดือดร้อนอะไร (แต่ถ้าซื้อบ้าน ซื้อคอนโด คงจะร้อนแน่นอน ฮ่าๆ และก็เริ่มอยากร้อนแล้วสิ) แต่ถามว่ากลับไทยไปแล้วจะทำงานอะไรดีล่ะ จะเรื่มต้นที่จุดไหนดี เรารู้ว่ามันมีคำตอบอยู่แล้วล่ะ ถึงเราลาออกจริงๆ แล้วไปหางานทำที่ไทย มันมีแน่นอน... แต่มันก็อดที่จะสับสนไม่ได้ เหมือนกลัวมากกว่า 
 
กลัวการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ เหมือนเราได้ที่ยึดตรงนี้แล้ว มันมั่นคง มันเคยชินแล้ว การที่จะปล่อยสิ่งที่เรายึดแล้วไปหาอะไรใหม่ๆ ซึ่งก็ไม่มีอะไรการันตีว่ามันจะดีขึ้นหรือแย่ลงเนี่ย มันน่ากลัวใช่มั้ยล่ะ...
 
ช่วงนี้เลยรู้สึกแปลกๆ...
 
มันเป็นเหมือนเซนส์แปลกๆ เฉพาะของตัวเราเองว่า ใกล้ถึงเวลาต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างที่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร  เพียงแค่รู้สึกว่าถ้าไม่ทำจะเสียใจ 
 
 
ก็รอดูต่อไป 5555+ เฮ้อ แย่จัง ไม่ชอบเลยความรู้สึกครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้ 
 
 
ใครมีงานน่าสนใจแนะนำกันมาได้นะคะ ฮ่าๆ 
 
 
 
 
 
ไปแระ พรุ่งนี้ไป Budapest เป็นครั้งแรก จะแชะรูปกลับมาฝากกันน้า ♥
 
เอ้า ลืมลงรูปนึง... ใครบ่นไทยร้อน มาอยู่โดฮากันเร้วววว แค่ 50 องศาเอ้งงงง เอิ้กกก
 
images by free.in.th

Comment

Comment:

Tweet

อิอิ.. ไม่ได้เป็นแฟนคลับ แต่เม้นได้ด้วย..
ที่บอกว่าบังเอิญน่ะ เพราะว่ากำลังหาข้อมูล
เกี่ยวกับโดฮา อยู่ค่ะ
ที่ผ่านมา ไม่เคยใส่ใจเกี่ยวกับเมืองนี้เลย 
ในหัวมีแต่ยุโรป ญี่ปุ่น ฮ่องกง สิงคโปร์ ฯลฯ
แล้วจู่ๆเพื่อนก็ชวนไปทำงานที่นั่น
เลยว่าจะมาหาข้อมูลซักหน่อย..
ไม่แน่น๊า.. ถ้าเรากับเพื่อนไปจริงๆ เราอาจจะเป็นเพื่อนกันก็ได้^^ 
**ถ้าคุณไม่หนีกลับไทยซะก่อน 
สู้ๆ

#24 By any (103.7.57.18|49.49.0.147) on 2012-08-14 15:55

สวัสดีค่ะ คุณตาว
บังเอิญได้อ่านเรื่องราวที่คุณเขียนมา..
คุณน่ารักดีนะคะ..  ดูเป็นคนบ๊องๆ ฮาๆ ^^
แต่ช่วงนี้ดูฮาไม่ค่อยออก..
ช่วงชีวิตของคนๆนึง ย่อมมีสุข เศร้า ฯลฯ
เป็นกำลังใจให้นะคะ

#23 By any (103.7.57.18|49.49.0.147) on 2012-08-14 15:47

ห่างหายกับการตามอ่านไปพักใหญ่ พอๆ กับ จขบ. ที่ห่างจากการอัพ (เจ๊ากันเลย อิอิ)

ความสับสนในชีวิต = พื้นฐานของการมีชีวิตจ้า
ทุกคนต้องผ่านกันทั้งนั้นเลย พี่เองก็ผ่านมาแล้วไม่ใช่แค่ครั้งหรือสองครั้ง แต่มากกว่า และในอนาคตอันใกล้นี้ก็จะต้องผ่านสถานการณ์แบบนั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นการก้าวผ่านที่เต็มใจ และตัดสินใจแล้วว่าจะยอมเสี่ยงกับทุกๆ อย่าง เพื่อสิ่งที่ดีกว่าและความเปลี่ยนแปลง(ไปคนละทางกับปัจจุบัน) อย่างเห็นชัด

เป็นกำลังใจให้จ้ะ สูๆ

#22 By veenasyamashita on 2012-08-03 14:27

ตามอ่านบล็อกมานานเพิ่งได้มาเม้นค่ะ ^^
ช่วงท้ายๆของเอนทรี่นี้ทำให้ครุ่นคิดน่าดู แต่เสาร์นี้ที่การ์ต้าเปิดรับลูกเรือก็ว่าจะลองไปดูค่ะ 
ยังไงก็นั่งรอความเปลี่ยนแปลงไม่ไหว สู้ไปเปลี่ยนแปลงมันเลยดีกว่าค่า!
สู้ๆนะคะ confused smile

#21 By future crew! (103.7.57.18|171.98.172.147) on 2012-06-29 01:02

อืมมม เพิ่งได้กลับมาอ่านเอนทรีนี้อีกรอบ
"กลัวการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ เหมือนเราได้ที่ยึดตรงนี้แล้ว มันมั่นคง
มันเคยชินแล้ว การที่จะปล่อยสิ่งที่เรายึดแล้วไปหาอะไรใหม่ๆ
ซึ่งก็ไม่มีอะไรการันตีว่ามันจะดีขึ้นหรือแย่ลงเนี่ย
มันน่ากลัวใช่มั้ยล่ะ..."
เป็นคนนึงที่คิดแบบนี้ค่ะ นั่นเพราะ....เรารัก และชอบสิ่งที่เราทำอยู่  แต่ที่ทำให้เราไขว้เขวก็คือ เราอยู่ห่างครอบครัว ห่างพี่น้อง ห่างหลายๆคนที่เราผูกพันค่ะ เราเลยคิดจะกลับไปทำอะไรก็ได้  ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆคนที่เรารัก ก็พอ
แต่อย่าลืมว่า....งานมันคือ เวลาส่วนใหญ่ของชีวิตนะคะ
เคยคิดแบบน้องตาวหลายรอบมากๆ เพราะถึงพี่อยู่ไทย แต่พี่ไม่ได้ทำงานที่บ้าน อยู่ต่างจังหวัด ปีนึงเจอพ่อแม่ สองหนเอง เพราะนั่งรถทีก็หลายชั่วโมงมากๆ แถมงานที่พี่ทำ ก็ลาบ่อยๆไม่ได้อีก เพราะเป็นงานด้านการศึกษา ทิ้งนักศึกษา ทิ้งงานไม่ได้นอกจากปิดเทอม
เลือกในสิ่งที่รัก สิ่งที่ชอบค่ะ  จะรู้ได้ยังไงว่ารัก ว่าชอบ ก็คือ  รู้สึกมีความสุขหรือเปล่า พอใจกับงาน กับสังคมที่ทำอยู่หรือเปล่า
ถ้าน้องตาวชอบ วางแผนเก็บเงิน ไว้สำหรับอนาคตดีกว่าค่ะ  พ่อแม่น่าจะเข้าใจ ยอมเหงานิดหน่อย แต่ได้ใช้ชีวิตอย่างที่อยากจะเป็น มีเงินซักก้อนไว้ลงทุน ไว้ดูแลพ่อแม่ ครอบครัว
พี่ว่ามันน่าจะโอเคที่สุดแล้วนะ 
ยังไงก็เอาใจช่วย และขอให้มีความสุขกับสิ่งที่ทำ และตัดสินใจค่ะ big smile
(หัวอกเดียวกัน เลยตอบเยอะไปนิดส์ question )

#20 By ...Neverfearnat... on 2012-06-23 09:23

ซื้อบ้านซื้อคอนโดให้ร้อนแล้วปล่อยเช่าก็โอนะคะพี่ตาว /โดนเสย

#19 By ^O^ 善 妙 ^O^ on 2012-05-16 02:29

เพิ่งมีโอกาสได้ขึ้นเครื่องสายการบินการ์ต้าฮะ
ประทับใจมากกก ขึ้นลงนิ่ม แถมเสิร์ฟอาหารตลอดเลย 55
เวลาเจอแอร์คนไทยแอบหวังเบาๆว่าจะแจคพอตเจอพี่ตาวรึเปล่า่าopen-mounthed smile
พี่ตาวก็สู้ๆนะฮะ เป็นกำลังใจให้ ♥

#18 By • L e r u s e L ◘ on 2012-05-15 20:25

หนูก็เป็นคนหนึ่งที่อยากทำงานต่างประเทศ แต่ก็กลัวมีความคิดแบบพี่ตาวจัง การที่เราเคยชินอยู่กับงานที่มันดีอยู่แล้ว ก็คงเลือกยากที่จะทิ้งมันไปแล้วไปเริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่เราไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง ก็คงยากที่จะตัดสินใจ แต่สำหรับพี่ตาวคงไม่มีอะไรยากหรอกค่ะ
เป็นกำลังใจให้พี่ตาวนะคะ ^^

#17 By B' Bim Ra'pphan on 2012-05-14 23:14

ร้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

#16 By ...mintra& camfoi ... on 2012-05-14 16:17

อ่านแล้วรู้สึกเหงา ๆ ตาม คิดอะไรตามได้เยอะเลยทีเดียว
ยังไงซะก็เป็นกำลังใจให้นะครับ เดินหน้าต่อไป สู้ๆ

#15 By ShiNiChi KuDo on 2012-05-14 13:15

แก๊งสาวสวยค่า big smile

#14 By ...Neverfearnat... on 2012-05-14 11:46

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#13 By I'am Ambryo on 2012-05-13 15:07

พี่ตาวคะ ฝ้ายติดตามบล็อคพี่มานานแล้วคะ และก็อยากเป็นลูกเรือของการ์ต้ามากๆเลย มีโอกาสอยากคุยด้วยมากค่ะ สิ่งที่บังเอิญไปยิ่งกว่านั้นฝ้ายได้รู้จักกับน้องชายเพื่อนพี่ที่เคยนัดกินข้าวตอนที่พี่ไปลอนดอนด้วยค่ะ ที่ชื่อไฮอ่ะค่ะ^^ นี่เมล์หนูนะ ch_saengsri@hotmail.com

#12 By Lita_chalita (103.7.57.18|110.49.248.135) on 2012-05-12 21:40

สู้ๆนะคะพี่ตาว 
ทุกอย่างมีเริ่มก็ต้องมีจบ มีเข้ามาก็ต้องมีจากไปค่ะ

#11 By fonfuii on 2012-05-12 13:54

สู้ๆค่ะ ไม่ว่าจะตัดสินใจยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ

#10 By someone (103.7.57.18|125.25.155.174) on 2012-05-12 11:30

เอนทรี่นี้เหงาแปลกๆTwT
เป็นกำลังใจให้นะคะพี่ตาว สู้ๆน้าา
บางครั้งชีวิตก็ต้องมีจุดเปลี่ยนเนอะ อยู่ที่เราตัดสิใจ
ลองปรึกษาครอบครัว คนใกล้ตัวดูนะคะ
ปล.ไทย40องศาแทบตับละลายร้าว อันนี้50..

#9 By nnnn♡ on 2012-05-12 01:17

โอ้ คุณพี่รหัสที่คณะก็จบไปเป็นแอร์กาต้าเหมือนกันเลยค่าา เพิ่งเทรนเสร็จไปไม่นานนี้เอง รู้สึกแอบอยากตามไปมั่ง 55555 (แต่ก็กลัวออกมาแล้วเคว้งๆน้อ..)
บูดาเปสต์สวยมากเลยค่า รับรองถูกใจแน่ๆ  แอบอยากเขียน plan ท่องบูดาเปสต์ให้มากๆ เราเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ 555555555

#8 By ELAROSS on 2012-05-11 23:23

โอยย รูปครั้งนี้แอบติดเรท 555555 
สู้ๆกับการตัดสินใจและการใช้ชีวิตต่อที่โดฮาด้วยนะคับพี่ตาว ;  v  ; ถ้าสับสนคุยกับคนในครอบครัวน่าจะช่วยได้เยอะเลยนะ :D

#7 By Koki on 2012-05-11 20:36

เป็นกำลังใจให้นะคับ ชีวิตเป็นของเรายังไงก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดกับคุณตาวน้าคับ สิ่งสำคัญต้องดูแลสุขภาพด้วยคับ เป็นแฟนคลับค้าบอ ยากบอกว่าอยากเห็นคุณตาวตัวจิงๆม๊ากกก กะว่าจาทำป้ายไฟไปรอรับคุณตาวที่สนามบิน ~^_^~ เอาหน้าแมวปายดู 555++55 ^_^  

#6 By beerbee1 on 2012-05-11 18:47

fงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาเเหละเนอะ T^T แต่ทุกคนก็ไปในทางที่ดี 
ไม่เหงานะคะ ^^
โหที่นั่นร้อนมากจริงๆ -  -;; (แต่รูปที่ถ่านมาดูอารมณ์สบายๆมาก ฮ่าๆๆๆ)

#5 By Domino on 2012-05-11 16:06

ก็มีตัวเราแหละน้าที่จะรู้ว่าชีวิตนี้ต้องการอะไรค่ะ
น้องตาวถามว่าใครมีงานดีๆ บ้าง แต่ต้องถามกลับให้แคบลงมาหน่อยว่าชอบงานแนวไหนอะค่ะ
ส่วนใหญ่พวกงานออฟฟิศอยากบอกว่าน่าเบื่อม้ากกกกกกกกก ถ้าคนที่ทำงานแบบตาวมาก่อนมาทำงานออฟฟิศจะไม่เฉาตายหรอเนี่ย (ฮา)
หรือจะเปลี่ยนแนว ไปทำโรงแรม ก็น่าจะเวิร์คอยู่นะคะ ลองคิดพิจารณากะตัวเองก่อนเน้อออ
ไปบูดาเบสท์อย่าลืมไปล่องแม่น้ำดานูปนะคะ surprised smile

#4 By KeeChan on 2012-05-11 16:06

สู้ๆค่ะพี่ตาว♥
ความรู้สึกสับสนเกิดขึ้นได้กับทุกคนเเหละค่ะ เเละบางครั้งมันก็ทำให้เราทรมานมากด้วย 5555 เเต่พี่ตาวต้องสู้มันให้ได้นะคะ  จะได้ไม่คิดมากจนเกินไปนะคะพี่ตาวเดี่ยวไม่สบายค่ะ : )

#3 By GAME on 2012-05-11 15:32

fighting ka big smile big smile big smile

#2 By starstory on 2012-05-11 14:07

life is a road and I wanna keep goin'
สักทาง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
อิ่มตรงไหนก็พอ ยังไม่อิ่มก็ต่อ
เป็นกำลังใจให้เสมอนะ XD

#1 By เมพหมี shakri on 2012-05-11 13:14