SKYDIVING @ Houston , TX

posted on 17 Feb 2011 08:46 by nokutesu666
สวัสดีจ้า ไม่ได้อัพบล็อคไม่กี่วัน มีคนมาท้วงเต็มเลย 555 ตกกะใจ
.
สบายดีค้าบ ไม่ได้ไปไหน ทำอะไร ก็บินไปวันๆ เพียงแต่มันไม่มีอะไรให้อัพเท่านั้นเอง  ที่ผ่านมาก็บินไป New York กับ Houston โกรธมากที่ NY เราเอากล้องไปแต่ดันลืมเอา memory card เลยไม่ได้มีรูปมาให้ชม (หมดอารมณ์จะเที่ยวไปด้วย เลยไม่ค่อยได้ไปไหน ไปแค่หาอะไรกินที่ Time Sqaure...จบ)
.
.
ตามติดมาด้วย Houston (แล้วเดียวไปวอชิงตันต่อ...นี่กรูเบสเมกาป่ะวะเนี่ย TT^TT) แต่ฮุสตันคราวนี้มีความสุขสนุกสนานมากเพราะไปกะเพื่อนแพรว ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่จบอักษร  มาเจอ เกือบ 2 ปีให้หลังในไฟลท์ ตลกมะ 555
.
.
ไปถึงวันแรกก็ออกไปกินข้าวเย็นกันกับเพื่อนๆลูกเรือคนอื่นและนักบิน  ร้านนอาหารสเปน ร้องรำทำเพลงกันสนุกสนานมาก กึ่มได้ที่ก็ย้ายก้นกันหลับโรงแรม  เราและเพื่อนๆไปจีบนักบินคนนึงมาได้  นัดหมายกันจะไป Skydiving หรือโดดร่ม โดยเช่ารถ ให้คุณพี่แกเป็นคนขับ (ขับเครื่องบิน ก็มาขับรถให้พวกกรูต่อ ฮ่าๆๆ)
.
.
ตอนเช้า  กว่าจะหาแผนที่ เปืด google map ในไอโฟนเพื่อออกตามหาเป้าหมาย Houston Spaceland ค้าบบบ!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หลงทาง!! 55555555555
.
ตลกมาก คนขับก็งง navigator ก็งง คนซ้อน(ที่ไม่ค่อยจะมีประโยชน์อะไร)อย่างกรูก็งง  คือวนรถกลับกันหลายรอบมาก จนสุดท้ายก็มาถึง ทะด่าาาาาาาาาาาาาาาา!!
.
.
Houston Spaceland วู้ฮู้วววว ขึ้น Freeway มาแบบงงๆ มาถึงจนได้!
.
.
.
ทางเข้าเป็นลานหญ้ากว้างๆ กว้างมากกก  และเป็นรันเวย์เล็กๆสำหรับเครื่องบินแบบนี้  มีโรงเก็บเครื่องบิน และ office ไม่ใหญ่เท่าไหร่  เครื่องบินลำนี้เอาไว้ใช้จริงและจอดโชว์ด้วยนะ :)
.
.
.
เสร็จแล้ว ทำใจแล้ว พวกเราก็พากันไปกรอกใบสมัครเพื่อกระโดดร่ม... ใจสั่นตึกๆเลยอ่ะ ฮ่าๆ จ่ายเงิน ค่าโดดนั้นช่างสาหัส TT_TT เพราะเรามาวันอาทิตย์ด้วยเลยยิ่งแพง  รวมทั้งค่าโดด และ ค่าวิดีโอแล้ว  เบ็ดเสร็จ 335 USD หรือประมาณ หมื่นบาท นั่นเอง
.
แต่ก็เอาวะ!! ไหนๆก็มาแล้ว ไม่โดดได้ไง ใช่ว่าจะได้มาบ่อยๆ เพราะมันไกลจากในเมืองมากกกก แถมเพื่อนก็มี สู้ตายเว้ยยย
.
.
ฟ้าสวย ใส มากกกก โชคดีจริงๆ เพราะถ้าอากาศไม่ดีก็โดดไม่ได้ อันตรายยิ่งมีเมฆนะ ยิ่งไม่ได้ เพราะตอนโดดลงมาจะมองไม่เห็นฟื้นดิน อันตรายมากๆ 
.
ถ่ายกะป้ายตรงสนามหญ้าด้านนอก เป็นจุดโดดร่ม ห้ามออกไป
.
.
เมื่อลงทะเบียนอะไรๆ เสร็จแล้วก็นั่งรอคิว เพราะคนค่อนข้างเยอะเนื่องจากเป็นวันอาทิตย์  ไปถึง 11 โมง ได้โดดตอนบ่าย 3 อ่ะ =A=!! แต่ก็ดูคนอื่นโดดกันหนุกหนาน  แถมฟ้าใส แดดแรงแบบนี้ เราชอบมาก นั่งตากแดดตลอดเวลา นั่งๆนอนๆบนหญ้า(ที่หาไม่ได้ในโดฮา T_T)
.
(ที่จริงอากาศหนาวนะ ดูได้จากรองเท้าเรา ฮ่าๆ แต่เพราะแดดแรงเลยชื่นใจ)
.
.
และแล้วชื่อเราก็ขึ้นบอร์ด  เตรียมไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!
.
.
ชุดที่เราใส่เป็นชุดหมีแบบนี้  พร้อมกับสายห่อตัวเต็มไปหมด  ตื่นเต้นมากกกกกกก นี่รูปกะเพื่อนๆที่ร่วมชะตาชีวิตด้วยกัน บ่นตลอดว่า we are so crazy!! 5555
.
จากนั้น Instructor เค้าก็มาแนะนำตัว คนที่จะโดดกะเราชื่อว่า rory น่ารักและนิสัยดีมากกกกกกกก มาพร้อมกับตากล้องของเรา ชื่อ Ganvin หล่อมากกก (หุหุ) แต่ละคนจะมี Instructor ส่วนตัวที่จะโดดพร้อมกับเราและตากล้อง 
.
มีให้ดูวิดีโอนิดหน่อย กะสอนนิดเดียว....ย้ำว่านิดเดียวจริงๆ =w='' บอกสามอย่าง
.
1. ARCH  เวลาโดดลงมาจะต้องเอาก้นออก (บอกไม่ถูกแหะ)
2. HANDS AND LEGS UP แขนขาเหยียดขึ้นเพื่อให้ลมลู่และบังคับทิศทางง่าย
3. SMILE!!
.
.
มีแค่นี้จริงดิ นี่กรูต้องโดดลงมาจาก 14,000 feet เหนือพื้นโลกนะเว้ยยย เมิงบอกกรููแค่เน้ อ๊ากกก
.
.
.
ป้ายก่อนขึ้นเครื่อง.... พวกเราเป็น Tandems หรือ มือใหม่หัดโดดที่ต้องมากะ อ. ด้วยนั่นเอง
.
.
.
โฉมหน้า อ.Rory ที่จะโดดตัวติดกันกะเรา....หน้าตาเฮียแกฮามากอ่ะ แถมน่ารักมากๆ ตอนเตรียมกันก็คุยไปคุยมา นับเลข 1-10 ภาษาไทยให้ฟังซะงั้น  บอกว่าชอบประเทศไทย ไปปีนเขาที่ไทยมา (ชีวิตเฮียแกชอบแต่กีฬาอันตราย ฮ่าๆ)
.
.
เค้าไม่สอนอะไรมากเพราะรู้ว่าเราเป็นลูกเรือ...ค่อนข้างสบายๆเพราะรู้เรื่อง Procedures อยู่แล้ว (แต่ถึงกรูจะบินบ่อย แต่กรุไม่ได้โดดลงมาจากเครื่องบินบ่อยนะเฟ้ยเฮ้ย!! =[]=)
.
.
ตอนขึ้นมาบนเครื่อง ก็จะมีทั้งพวกที่โดดเอง ตากล้อง และพวกมือใหม่อย่างเรา ซึ่งจะโดดท้ายสุด.... เครื่องบิน สูงแล้ว สูงอีก....เราก็ยังไม่ค่อยรู้สกอะไรเท่าไหร่นะ อาจจะเพราะเป็นแอร์ด้วยแหล่ะ ความสูงแค่นี้จิ๊บๆมาก มองลงไปก็ยังไม่ค่อยรู้สึกกลัว ตื่นเต้นมากกว่า เพราะมันสูงมากจริงๆ 
.
โดดกันที่ความสูง 14,000 ft.....ถามว่ามันสูงขนาดไหน  คุณพี่นักบิน ชื่อ Jason ที่ไปด้วยกันบอกว่า  ก็ตอนที่ Seast belt signs are off นั่นแหล่ะ ลูกเรือทุกคนร้องอ๋ออออ 555 มันก็คือตอนที่เราสมารถเดินเหินบนเครื่องได้สะดวกนั่นเอง...
.
.
.
.
ระหว่างขึ้นไปคุณพี่ตากล้องเราก็ถ่ายวิดีโอให้สนุกสนาน  เราเองก็หนุกไปด้วย บรรยากาศสบายๆ แต่พอก้มดูที่สัดความสูงในข้อมือตัวเอง .....พร้อมกับที่คนโดดคนอื่นเริ่มเปิดประตูเครื่องบินออก (ประตูมันเป็นแบบเลื่อนขึ้น ใสๆ มองออกไปเห็นหมดอ่ะ ดูบอบบางมาก = ='')
.
.
ลมเริ่มตีเข้ามา...เท่านั้นแหล่ะ ความกลัวเริ่มบังเกิด อะจ๊ากกกก
.
.
อ. เราเอา Buckles มาเสียบตัวเราเข้ากับตัวเค้า  เริ่มเช็คว่าทุกอย่างติดกัน โอเคมั้ย  เราดันเป็นคนแรกที่ได้โดดในหมู่เพื่อนๆด้วย เหอๆ ตอนเดินออกมาจากในตัวเครื่องก็ต้องก้มไว้ เพราะมันเตี้ยมากๆ Rory ดันหัวเราขึ้น เค้าจับตัวเครื่องไว้  ตอนนั้นขอบอกว่าเราแทบไม่รู้สึกอะไรเลย....
.
.
คำสุดท้ายที่ได้ยินก่อนกระโดดลงมาคือ...
.
.
"SMILE to the camera!!!!!!!!!!!!!!!"
.
.
แล้วพี่แกก็ดันตรูลงมาเลย ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
.
.
.
อ๊ากกก ตอนนั้นแบบว่ามันเร็วมากจนแทบไม่รู้ตัวว่าโดดลงมาแล้ว  ลมตีหน้าแรงมากกกกกกกกกกกก  แรงจนเจ็บอ่ะ โฮกกก
.
.
.
จังหวะที่เราโดดลงมา  พี่ตากล้องก็โดดตามลงมาด้วยพร้อมกันเพื่อมาจับภาพเด็ด....เด็ดจริงๆ ดูหน้ากรูเส่ะ!! รู้แค่ร้องตลอดเวลา อ๊ากกกก  แต่เสียงไม่ออก หรือเราไม่ได้ยินก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ
.
.
.
อ.เราก็หนจ้าตาดูขำกะเรามาก = ='' แล้วพี่ตากล้องก็มาแหย่เราอยู่นั่น คนกำลังตื่นเต้นเว้ยยย เอามือมาจับเรา จะเต้นระบำกะเรา  ไอ้เราก็แบบ แขนขาอ่อนระทวย 555 คือลมมันตีแรงมาก เราขยับแขนแทบไม่ได้เลยอ่ะ มันเลยกางอยู่แบบนั้นแทบตลอดเวลา
.
.
.
ชอบรูปนี้ หน้าตา Rory ได้ใจมาก 555 ส่วนหน้าเรา...ขอข้ามไป ก๊ากกก
.
.
.
และแล้วก็๋ได้เวลา...Rory จับข้อมือเราให้ดูที่วัดความสูง... เรามาถึงระดับ 6,000 ft. แล้ว และต้องดึงชูชีพให้กางออก...
.
.
.
เราคลำไปตรงขาด้าน