วันนี้ลาป่วยอีกวันจ้า เนื่องจากเมื่อวานกลับมาไซง่อน นอนหลับไป  กินยาแก้แพ้ไปด้วย กะว่านอนยาวแน่ๆ เพราะมันทำให้ง่วงและหลับสนิท  ปรากฏ ตื่นมาเพราะอาการครั่นเนื้อครั่นตัวอย่างหนัก นอนไม่หลับ แล้วปวดเมื่อยมากกกก  มาดูนาฬิกา เอ้อ ดีๆ 4 โมงเย็นแล้ว (หลับตั้งแต่ตี 3 ก็ 12 ชม กว่าๆแหน่ะ)

 

แต่ที่ไหนได้ดูผิด....=A=!! มันเพิ่ง 9 โมงเช้าเอง!!

 

อ่าว แปลกละ ทำไมนอนแค่ 6 ชม เองวะ ทำไฟลท์ไซง่อนมาก็เหนื่อย ปกติจะต้องหลัยาวสิ  แล้วทำไมมันปวดเมื่อยเนื้อตัวแบบเน้เนี่ยยยย  เลยลุกมากินยาแก้หวัดแก้ไข้ แล้วนอนต่อ นอนได้แค่ 3 ชมก็ตื่น เพราะทนไม่ไหว มันครั่นเนื้อครั่นตัวมาก  นอนแบบพลิกไปพลิกมา ครางอือๆ เลยทีเดียว (อย่าคิดลึก5555+)

 

สรุปเลยต้อง report sick เพราะถ้านอนและกินยาไปสองรอบแล้วไม่ดีขึ้นเนี่ย น่ากลัวอยู่นะ เลยถ่อสังขารไปหาหมอที่ Qatar Medical Center  หมอน่ารักมาก เป็นแขกอินเดีย  หมอตรวจละเอียดเชียว  แถมบอกว่า รีบกลับไปนอนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผลเป็นยังไงเค้าจะโทรมาบอกถ้าต้องให้มาตรวจอีก 

 

สรุปก็ไม่มีอะไรมากจ้า เป็นไข้ 38 องศา... แค่หมอบอกว่า ถ้ามากกว่า 38 ต้องให้น้ำเกลือ ดีนะที่กรูไม่ได้ 38.1!! =w=''

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วจ้า ไม่มีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวเพราะกินยาที่หมอจัดให้เรียบร้อย  ตอนก่อนนอนยังกระสับกระส่ายอยู่เลย กว่าจะหลับได้เพราะมันยังครั่นเนื้อครั่นตัว ปวดเมื่อย  แต่พอตื่นมา โอ๊ยยย สบายอ่ะ ไม่มีแล้วอาการแบบนั้น  ตัวก็ไม่ร้อนแล้วด้วย  ยาเค้าดีจริง 5555 นอนพลิกไปพลิกมาแบบมีความสุข

แบบนี้แหล่ะน้า...เค้าถึงว่า  การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ  หนูเข้าใจแย้วววTT.TT

 

 

 

มาเข้าเรื่องไซง่อนกันต่อจ้า ^^

คราวนี้ได้ไฟลท์ไปไซง่อน  ไฟลท์ที่ทุกคนอยากได้มากๆ ตื่นเต้ลว่างั้นโดนเฉพาะพวกฝรั่ง  อยากไป๊อยาไปเวียตนามเนี่ย  สำหรับเรา....เหรอ เฉยมาก 555 ได้มาวะงั้น ไม่ได้บิดด้วย ฮ่วย

ได้ไปอยู่เกือบ 3 วันเลยทีเดียว

แหม๊ แต่สิ่งที่ทำให้กระชุ่มกระชวยคือ ได้บินกะหัวหน้า หรือที่เราเรียกว่า CSD (หัวหน้าใหญ่ในเครื่อง) กะ Eric นะสิ! เห็นรายชื่อลูกเรือแล้ว อ่ะโว้ๆๆๆ มาให้ปล้ำซะดี Eric จ๋า กร๊ากกกก แหม๊ พ่อหอมนิ่มขมองอิ่มของช้านนน

ใครจำไม่ได้ rewind ไปเมื่อตอนที่ไปติดลอนดอนนะเจ๊อะ  เค้าคือหัวหน้าไฟลท์เราที่ไปติดลอนดอน และไป Stone Henge ด้วยกันนั่นเอง

(อ่าวลืม....ตรูยังไม่ได้มาอัพเอ็นทรี่ Stone Henge เลยนี่หว่า รุปไม่มี กร๊ากกก)

 

 

ดีใจๆ เพราะเค้าน่ารักมากก เป็นหัวหน้าที่ใจดีโคดๆอ่ะ เจอกันหน้าห้อง Briefing เราเข้าไปทัก เค้าก็ อ้าว! เป็นไงบ้าง บลาๆ ใจดีมาก ^^ หลังจากมาบนเครื่องเอย อะไรเอย เค้าเป็นคนเดินมา economy แล้วบอกลูกเรือทุกคน

"ไปเที่ยวกันๆๆๆๆๆๆ"  ฮ่าๆๆๆ เหมือนเด็กเลยทีเดียว 

 

 

จากโดฮา มาไซง่อน กินเวลาประมาณ 8 ชมจ้า เห็นแล้วอยากกลับไทยเลยทีเดียว ห่างกันนิดหน่อยเอง อะฮึกๆ วันแรกเครื่องแลนด์ตอน 1 ทุ่มกว่าแล้ว  กว่าจะทำอะไรเสร็จ ออกมาจากสนามบิน มาโรงแรม (พักในตัวเมือง) ก็ปาไป 2 ทุ่มกว่าเกือบ 3 ทุ่มได้ละ

Eric ที่พยายามนัดลุกเรือออกมาข้างนอกก็ตื่นเต้นสุดๆ 5555 (ขอเถอะ เมิงทำมา 6 ปีกว่าแล้ว ยังตื่นเต้นเหมือนเด็กได้อีก =w='')  และโชคดีที่ไฟลท์นี้เราได้ลูกเรือเป็นคนไทยมาด้วยกัน ชื่อ ไอซ์  จุ๊บๆ รักนะตะเอง ถ้าไม่มีไอซ์เราคงแอบเบื่ออ่ะ

 

 

วันแรกเลยนัดกันออกมากินข้าว  เราอยากกินเฝอ แต่มีบางคนไม่อยากกิน เลยแยกเป็นสองพวก.... ไปกินร้านเฝอ 2000 เค้าว่าเป็นร้านดัง Blii Clinton มากินว่างั้น  แต่ไม่ค