วันนี้ลาป่วยอีกวันจ้า เนื่องจากเมื่อวานกลับมาไซง่อน นอนหลับไป  กินยาแก้แพ้ไปด้วย กะว่านอนยาวแน่ๆ เพราะมันทำให้ง่วงและหลับสนิท  ปรากฏ ตื่นมาเพราะอาการครั่นเนื้อครั่นตัวอย่างหนัก นอนไม่หลับ แล้วปวดเมื่อยมากกกก  มาดูนาฬิกา เอ้อ ดีๆ 4 โมงเย็นแล้ว (หลับตั้งแต่ตี 3 ก็ 12 ชม กว่าๆแหน่ะ)

 

แต่ที่ไหนได้ดูผิด....=A=!! มันเพิ่ง 9 โมงเช้าเอง!!

 

อ่าว แปลกละ ทำไมนอนแค่ 6 ชม เองวะ ทำไฟลท์ไซง่อนมาก็เหนื่อย ปกติจะต้องหลัยาวสิ  แล้วทำไมมันปวดเมื่อยเนื้อตัวแบบเน้เนี่ยยยย  เลยลุกมากินยาแก้หวัดแก้ไข้ แล้วนอนต่อ นอนได้แค่ 3 ชมก็ตื่น เพราะทนไม่ไหว มันครั่นเนื้อครั่นตัวมาก  นอนแบบพลิกไปพลิกมา ครางอือๆ เลยทีเดียว (อย่าคิดลึก5555+)

 

สรุปเลยต้อง report sick เพราะถ้านอนและกินยาไปสองรอบแล้วไม่ดีขึ้นเนี่ย น่ากลัวอยู่นะ เลยถ่อสังขารไปหาหมอที่ Qatar Medical Center  หมอน่ารักมาก เป็นแขกอินเดีย  หมอตรวจละเอียดเชียว  แถมบอกว่า รีบกลับไปนอนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผลเป็นยังไงเค้าจะโทรมาบอกถ้าต้องให้มาตรวจอีก 

 

สรุปก็ไม่มีอะไรมากจ้า เป็นไข้ 38 องศา... แค่หมอบอกว่า ถ้ามากกว่า 38 ต้องให้น้ำเกลือ ดีนะที่กรูไม่ได้ 38.1!! =w=''

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วจ้า ไม่มีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวเพราะกินยาที่หมอจัดให้เรียบร้อย  ตอนก่อนนอนยังกระสับกระส่ายอยู่เลย กว่าจะหลับได้เพราะมันยังครั่นเนื้อครั่นตัว ปวดเมื่อย  แต่พอตื่นมา โอ๊ยยย สบายอ่ะ ไม่มีแล้วอาการแบบนั้น  ตัวก็ไม่ร้อนแล้วด้วย  ยาเค้าดีจริง 5555 นอนพลิกไปพลิกมาแบบมีความสุข

แบบนี้แหล่ะน้า...เค้าถึงว่า  การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ  หนูเข้าใจแย้วววTT.TT

 

 

 

มาเข้าเรื่องไซง่อนกันต่อจ้า ^^

คราวนี้ได้ไฟลท์ไปไซง่อน  ไฟลท์ที่ทุกคนอยากได้มากๆ ตื่นเต้ลว่างั้นโดนเฉพาะพวกฝรั่ง  อยากไป๊อยาไปเวียตนามเนี่ย  สำหรับเรา....เหรอ เฉยมาก 555 ได้มาวะงั้น ไม่ได้บิดด้วย ฮ่วย

ได้ไปอยู่เกือบ 3 วันเลยทีเดียว

แหม๊ แต่สิ่งที่ทำให้กระชุ่มกระชวยคือ ได้บินกะหัวหน้า หรือที่เราเรียกว่า CSD (หัวหน้าใหญ่ในเครื่อง) กะ Eric นะสิ! เห็นรายชื่อลูกเรือแล้ว อ่ะโว้ๆๆๆ มาให้ปล้ำซะดี Eric จ๋า กร๊ากกกก แหม๊ พ่อหอมนิ่มขมองอิ่มของช้านนน

ใครจำไม่ได้ rewind ไปเมื่อตอนที่ไปติดลอนดอนนะเจ๊อะ  เค้าคือหัวหน้าไฟลท์เราที่ไปติดลอนดอน และไป Stone Henge ด้วยกันนั่นเอง

(อ่าวลืม....ตรูยังไม่ได้มาอัพเอ็นทรี่ Stone Henge เลยนี่หว่า รุปไม่มี กร๊ากกก)

 

 

ดีใจๆ เพราะเค้าน่ารักมากก เป็นหัวหน้าที่ใจดีโคดๆอ่ะ เจอกันหน้าห้อง Briefing เราเข้าไปทัก เค้าก็ อ้าว! เป็นไงบ้าง บลาๆ ใจดีมาก ^^ หลังจากมาบนเครื่องเอย อะไรเอย เค้าเป็นคนเดินมา economy แล้วบอกลูกเรือทุกคน

"ไปเที่ยวกันๆๆๆๆๆๆ"  ฮ่าๆๆๆ เหมือนเด็กเลยทีเดียว 

 

 

จากโดฮา มาไซง่อน กินเวลาประมาณ 8 ชมจ้า เห็นแล้วอยากกลับไทยเลยทีเดียว ห่างกันนิดหน่อยเอง อะฮึกๆ วันแรกเครื่องแลนด์ตอน 1 ทุ่มกว่าแล้ว  กว่าจะทำอะไรเสร็จ ออกมาจากสนามบิน มาโรงแรม (พักในตัวเมือง) ก็ปาไป 2 ทุ่มกว่าเกือบ 3 ทุ่มได้ละ

Eric ที่พยายามนัดลุกเรือออกมาข้างนอกก็ตื่นเต้นสุดๆ 5555 (ขอเถอะ เมิงทำมา 6 ปีกว่าแล้ว ยังตื่นเต้นเหมือนเด็กได้อีก =w='')  และโชคดีที่ไฟลท์นี้เราได้ลูกเรือเป็นคนไทยมาด้วยกัน ชื่อ ไอซ์  จุ๊บๆ รักนะตะเอง ถ้าไม่มีไอซ์เราคงแอบเบื่ออ่ะ

 

 

วันแรกเลยนัดกันออกมากินข้าว  เราอยากกินเฝอ แต่มีบางคนไม่อยากกิน เลยแยกเป็นสองพวก.... ไปกินร้านเฝอ 2000 เค้าว่าเป็นร้านดัง Blii Clinton มากินว่างั้น  แต่ไม่ค่อยโดนเลย ร้านก็เก่า ดุโทรมๆ แปลกใจมากว่ามันดังจริงๆเหรอเนี่ย =[]=

กินกันเสร็จแล้วก็ปาไป 4-5 ทุ่ม...อิต่ Eric ก็อยากไปผับอีก โอ๊ยยย อะไรมากมายเนี่ยอิหล่อ เมิงไม่หล่อกรูไม่ยอมนะเนี่ย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก (เป็นเอามาก- -'') แต่หลายชีสิตเป็นอันต้องสลบ  ยิ่งอิพวก อินเดีย นะ อย่าหวังว่ามันจะไป แค่ออกมากินข้าวด้วยกันยังไม่มาแล้วเลย เหอๆ

แต่ อ๊ะ อ๊ะ หัวหน้าเรา (หัวหน้าเล็กชั้น economy) เป็นคนอินเดียนะ ชื่อ Johnson น่ารักมากก นิสัยดีมากกก โอ๊ย ตกใจเลยอ่ะ เค้าแตกต่างจริงๆ เราปลื้มมาก หัวหน้าไฟลท์นี้น่ารักทั้งสองคน ดีใจ >.<,,

ไปผับก็ไม่มีอะไร เราเองก็อยากไปดูเหมือนกันว่าหน้าตาเป็นยังไง....

 

 

โอ๊ยย พ่อแม่พี่น้องเอ้ยยยย มันเหมือนผับไทยเมื่อ 10 ปีที่แล้วอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกก

เพลงก็เก่าได้อีก เปิดอะไรรู้มะ I'm a bairbie girl , in a barbie world ฮู ฮู ฮ่าๆๆๆ ขำมาก ไปนั่งกันแบบเซ็งๆ ก็โอเคแหล่ะ ไปนี้มีแค่หัวหน้าใหญ่และหัวหน้าเล็ก กัปตัน และคุณพี่นักบิน เรา ไอซ็ และโคลอี้สาวมาเลย์

 

 

กลับมาถึงห้อง เตรียมตัวไปทัวร์ของอีกวัน  เลยมานอนเร็ว  แต่ถึงอย่างงั้นกว่าจะมาถึงก็ปาไป ตี 1 กว่าแล้ว นัดกันข้างล่างวันต่อมาเพื่อไป Mekong River ตอน 6.45 โอววว เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ก็อยากเที่ยว เลือกอะไรน่ะเหรอ เลือกเที่ยวสิฟะ 5555

 

ตอนเช้าตรู่จ้า...

 

เรากับไอซ์ที่หน้าโรงแรม...กะว่าไซง่อนร้อนแน่ๆ เลยเตรียมชุดมาแบบ.... เอิ่ม นั่นแหล่ะ ที่ตรูไม่คิดจะใส่ที่ไทย ฮ่าๆ (และแน่นอนที่โดฮา=w='') แต่ที่ไหนได้ ไม่ร้อนมากอย่างที่คิด แถมฝนตกอีกต่างหาก !

 

 

ร้านขายทัวร์มีเต็มข้างทางเลยจ้า เดินไปเรื่อยจะได้ถูกลงเรื่อยๆ กร๊ากก ตอนแรกไปถาม ทั้งหมด 125 ดอล( 7คนอ่ะนะ)  ยังแพงอ่ะ เพื่อนบอกมาว่าถูก ให้ต่อเยอะๆ เลยเดินไปเรื่อยก่อน

 

สุดท้ายมาจบที่จ่ายค่าทั้วร์ทั้งวัน รวมค่ารถและอาหารกลางวัน.....คนละ 8 USD!!

 

 

แอบถ่ายข้างในร้านทัวร์มา ถูกไปไหนอ่ะ =A=!! ตกใจเลย ของที่นี่ถูกมากกกก ชอปกันเพลินเลยทีเดียว นี่แผนที่เวียตนามจ้า  ปลายปีนี้ Qatar Airways เปิดรูทไป Hanoi แล้วน้าาา ตอนนี้มีแต่ไซง่อนหรือโฮจิมินห์เท่านั้นจ้า ^^

 

ทัวร์เริ่ม 8 โมงเช้า  เราเลยรีบมาหาอาหารกินกันก่อนดีกว่า! ไปเจอร้านอาหารเวียตนามตกแต่งสวย  เลยนั่งกินกันสักหน่อย  เราสั่งนี่มา...

 

มาเวียตนามก็ต้องกิน Sprin Rolls สิเนอะ...สั่งมาแชร์กะไอซ์ ปรากฏว่า แมร่งงง ไม่หร่อยอ่ะ มันสดล่ะมั้ง แล้วผักที่ใส่เป็นผักแข็งๆมีกลิ่นฉุน แต่หน้าตาน่ากินเนอะTT.TT

 

กะนางแบบตอนยังไม่ได้ชิมซักหน่อย ....พอชิมแล้ว อื้อหืออออ 5555

 

ส่วนจานนี้อร่อยจริงจัง....ของเพื่อน แอบขอแลกมากิน ฮ่าๆๆๆ

 

อันนี้ของไอซ์.....น่ากินเยอะ แต่มันบอกว่าเป็นก๋วยเตี๋ยวแห้งที่โปะด้วยเศษหมู กร๊ากๆ

 

ส่วนนี่ของเราเองงงงงงงงงงง....แหนมเนืองงงงงงงง ฮ่าๆ คิดถึงมากๆ ทุกคนมองแบบ วู้ว้าววว มันคืออะไรรร ว้าววว ตื่นเต้นกันซะเหลือเกิน  ไม่รู้วิธีกินด้วย พอเห็นเรากินก็ อ๋